“Niskie słońce” rozwija język znany z pozostałych cykli, koncentrując się wokół postaci kobiecej i abstrakcyjnej, emocjonalnej kolorystyki.

Wkomponowane żółcienie wprowadzają światło o charakterze schyłkowym – barwy światła niskiego słońca, kształtujące atmosferę przejścia i wyciszenia.

To opowieść o przemijaniu rozumianym jako proces – cichy, rozciągnięty w czasie, pozbawiony jednoznacznego początku i końca.