Prace zostały podzielone na cykle, które stanowią odrębne, choć powiązane ze sobą obszary poszukiwań. Każdy z nich rozwija własny język formalny, pozostając częścią spójnej całości.
Układ cykli nie ma charakteru linearnego – można je odbierać niezależnie, jako autonomiczne serie, które razem budują szerszy kontekst całej praktyki.